Wie hier schrijft

Ik knap oude meubels op in een houten schuurtje achter in de tuin, zes vierkante meter met één raam, een werkbank van een oude deur en een tl-buis die in de winter twee minuten nodig heeft om aan te gaan. De meubels komen van de kringloop, van de stoep op grofvuildag en soms van familie die iets niet meer kwijt kan. Niets ervan is kostbaar, en dat is precies waarom ik er zonder angst aan durf te werken.

Op deze pagina’s houd ik bij wat ik doe en wat er misgaat: welke korrel schuurpapier waarvoor, hoe lang olie werkelijk nodig heeft, waarom een stoel toch weer wankelt. Het is geen cursus, het is een logboek van iemand die het al doende leert en liever eerlijk opschrijft wat mislukte dan alleen de foto van het eindresultaat laat zien.